Leflunomide lub Metotrexate for Juvenile Rheumatoid Arthritis cd

Procentowy wskaźnik poprawy, zmienna ciągła, obliczono jako średnią procentowych zmian w stosunku do wartości wyjściowej w każdym z podstawowych zestawów miar aktywności choroby dla młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów, z wartościami ujemnymi wskazującymi poprawę i wartości dodatnie ustawionymi na 0, co wskazuje na brak poprawy. Drugorzędne wyniki obejmowały wskaźniki odpowiedzi ACR Pedi 50 i ACR Pedi 70 (odpowiednio 50% i 70% poprawek, zgodnie z kryteriami ACR), czas do odpowiedzi ACR Pedi 30, analizy obszaru pod krzywą, średnie zmiany w każdym z podstawowych zestawów wskaźników aktywności choroby dla młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów, 3,16-19 i stężenia białka C-reaktywnego.
Zmienne bezpieczeństwa obejmowały zdarzenia niepożądane, wyniki badań fizykalnych i wartości laboratoryjne. Niezależna rada monitorująca dane i bezpieczeństwo dokonała przeglądu zdarzeń niepożądanych i danych laboratoryjnych podczas całego badania. Podczas 16-tygodniowego badania podczas każdej wizyty pobierano próbki do analizy farmakokinetycznej. Stężenia M1 (A77-1726), czynnego metabolitu leflunomidu w osoczu oznaczano ilościowo za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją w ultrafiolecie. Nie mierzono stężeń metotreksatu.
Analiza statystyczna
Wszystkie analizy z początkowego 16-tygodniowego badania wykorzystywały populację, która ma zamiar leczyć. Korzystając z projektu wyższości, oszacowaliśmy, że zapis 37 pacjentów na grupę dałby statystycznej sile 80 procent, aby wykryć absolutną różnicę między grupami wynoszącą 15 procent w procentowym wskaźniku poprawy w 16 tygodniu, przy założeniu odchylenia standardowego wynoszącego 23 procent i odsetek ukończenia 80% (alfa = 0,05).
Analizę wariancji zastosowano do oceny średniego wskaźnika poprawy procentu w obu grupach, a także w różnych podgrupach, z leczeniem i połączonym miejscem jako ustalonymi efektami. Przeprowadzono procedurę Cochrana-Mantela-Haenszela kontrolującą pulę w analizie szybkości odpowiedzi. Regresja logistyczna została wykorzystana do analizy wskaźników odpowiedzi w różnych podgrupach. Analizę kowariancji zastosowano do oceny poszczególnych zmiennych w głównym zestawie miar aktywności choroby i stężenia białka C-reaktywnego, z leczeniem i połączonym miejscem jako ustalonymi efektami i odpowiadającą wartością wyjściową jako współzmienną. Różnice w wartościach między wizytami dla poszczególnych pacjentów oceniano za pomocą analizy wariancji, wizyty i pacjenta jako efektów stałych dla zmiennych ciągłych, i za pomocą testu McNemara dla szybkości odpowiedzi. Wszystkie analizy zostały wstępnie zdefiniowane w protokole badania. Nieliniowe modele efektów mieszanych wykorzystano do analizy danych farmakokinetycznych na M1, którego szczegóły zostały wcześniej opublikowane.20
Dane zostały zebrane, przechowywane i analizowane przez Sanofi-Aventis. Główny badacz miał dostęp do danych i poręczał za dokładność analizy danych i danych.
Wyniki
Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja i wyniki. Dwóch pacjentów z grupy metotreksatowej i jeden pacjent z grupy leflunomidu otrzymało odpowiedź bez zdarzeń niepożądanych w 16 tygodniu, ale zdecydowali się nie wchodzić w fazę przedłużenia z powodów osobistych.
Spośród 103 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 94 poddano randomizacji, a 86 ukończyło 16-tygodniowe leczenie: 42 z 47 w grupie leflunomidu (89 procent) i 44 z 47 w grupie metotreksatowej (94 procent)
[więcej w: apiksaban, martwica trzustki, profilaktyka przeciwzakrzepowa wytyczne ]
[więcej w: osteoprotegeryna, martwicze zapalenie powięzi, martwica trzustki ]