Medycyna i współczucie: poradnik Tybetańskiego Lamy dla opiekunów

Zwłaszcza, że XIV Dalajlama otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla w 1989 roku, tradycja tybetańska zdobyła centralną pozycję na Zachodzie. Ta książka jest prostym i dobrze napisanym wprowadzeniem do tybetańskiego wariantu buddyzmu, globalnej religii, która zyskała rosnące zainteresowanie Stanami Zjednoczonymi, odkąd podręczniki Zen stały się dostępne w latach 50. XX wieku. W języku angielskim, książka wyjaśnia podstawy systemu wierzeń, w tym pojęcia nietrwałości, przywiązania, cierpienia i pustki przepełnionej współczuciem . Podkreślając, że buddyjska idea pustego umysłu i współczucia jest zasadniczo wrodzona i nieodróżnialna, Książka oferuje proste praktyki medytacyjne i wizualizacje (głównie związane z koncentracją na oddychaniu) jako bezpośredni sposób na kultywowanie niekonceptualnego współczucia . Mimo że książka nie jest skierowana specjalnie do pracowników służby zdrowia (medytacja i współczucie wydają się dobre dla wszystkich), istnieje wiele spostrzeżeń, które będą warte uwagi dla opiekunów. Mówi się nam, że nawet jeśli jesteśmy zasmuceni, ponieważ nie możemy wyleczyć wszystkich, możemy znaleźć trochę radości, jeśli podejmiemy wysiłek, aby pomóc w 100 procentach. Mówi się nam, że leczenie obejmuje gesty i niewerbalną komunikację uspokojenia, troski, spokoju i pomocy w usuwaniu strachu. Prosimy, abyśmy pamiętali, że wszyscy czekamy w kolejce na śmierć .
Medycyna i Współczucie są najciekawsze, gdy dotykają unikalnych kulturowych tradycji Tybetu. Na przykład daje dramatyczny wgląd w inny konceptualny świat w jego opisach procesu umierania, podczas którego, zgodnie z wierzeniami tybetańskimi, duch porusza się w różnych bardo wymiarach, gdzie świadomość umysłu jest reinkarnowana.
Pierwotnie opracowany jako radykalne odrzucenie hinduizmu 2500 lat temu, buddyzm zawsze prowadził intensywny i rygorystyczny dialog z innymi religiami w takich kwestiach, jak nie-siebie, nieteizm i immanencja. Niestety, dialog ten często nie miał miejsca na Zachodzie, gdzie buddyzm często znajduje się w otoczeniu duchowego konsumpcjonizmu New Age. Chociaż wstęp do książki głosi, że to nie jest coś z New Age , książka łączy się z nieograniczonymi dyspensacjami New Age, ponieważ podkreśla ona buddyzm jako religię nieograniczonej obfitości, która ma dostęp do nieograniczonego Buddy wewnątrz. Ten ucywilizowany buddyzm ma niewiele wspólnego z popytem, ograniczeniem, obowiązkiem i odpowiedzialnością. Osiągnięcie oświecenia – żmudnego wysiłku bezczynnego wysiłku – zostaje rozwodnione, aby nie bać się wziąć wakacje z naszego gorączkowego życia z 15 minutami codziennej medytacji podczas pracy nad relaksacją (słowo rzadko spotykane w jakimkolwiek kanonie buddyjskim). Buddyzm staje się nie do odróżnienia od tego, co w 1902 roku William James nazwał wschodzącą amerykańską Ewangelią relaksu .
Słabość tej książki jest najbardziej widoczna w dyskusji o samej medycynie tybetańskiej. W rzeczywistości rozpoznawalna medycyna tybetańska nie ma 2500 lat, jak twierdzi książka. Medycyna tybetańska jest raczej połączeniem ajurwedyjskiej, chińskiej i hipokratycznej myśli, syntetyzowanej z rdzennym szamanizmem podczas serii konferencji zainaugurowanych podczas konsolidacji Imperium Tybetańskiego między 634 a 755 rokiem ne Ta wszechstronna akceptacja różnych tradycji jest rzadkim historycznym przykładem aktywnego pluralizmu medycznego. Uczeni akceptują, że tłumaczenia niektórych tekstów hipokratycznych są osadzone w kanonicznych tybetańskich książkach medycznych. Czytając Lekarstwo i Współczucie, łatwo można rozpoznać idee z On Decorum Hipokratesa, które stwierdza, że lekarz powinien pamiętać o swoim sposobie siedzenia, [utrzymywać]. . . Zdecydowana wypowiedź, zwięzłość wypowiedzi, opanowanie, pracowitość, troska, odpowiedzi na obiekcje, spokojna samokontrola, koncentracja, gotowość robienia tego, co należy zrobić. . . . Wykonuj to spokojnie. W ciekawy sposób podróż na Wschód w tej książce przenosi czytelnika z powrotem do punktu wyjścia medycyny zachodniej.
Medycyna i Współczucie to urocza książka, ale dla kont, które są bardziej intelektualne wyzwanie, poleciłbym klasyczny buddyzm Edwarda Conze a (1951); dla buddyzmu tybetańskiego, Choggyam Trungpy s Cutting through Spiritual Materialism (1974); i dla buddyjskich perspektyw opieki zdrowotnej, Lawrence Sullivan s Healing and Restoring (1989).
Ted J. Kaptchuk
Harvard Medical School, Boston, MA 02215

[podobne: martwica trzustki, diastaza we krwi, kwas aminobenzoesowy ]
[więcej w: spiaczka cukrzycowa, olx drezdenko, spiaczka cukrzycowa objawy ]