Podwójne standardy w badaniach medycznych w krajach rozwijających się

Kontrowersje w centrum tej książki dotyczące stosowania placebo w badaniach w krajach rozwijających się wyszły na jaw w 1997 r. W badaniach tych oceniano skuteczność zydowudyny w zapobieganiu okołoporodowej transmisji wirusa HIV, mimo że lek był już stosowany. okazały się skuteczne. Spór wypełnił setki artykułów w czasopismach medycznych i prasie świeckiej, co skłoniło społeczeństwo do zakwestionowania istnienia wytycznych etycznych w badaniach i ich zastosowaniu w krajach rozwijających się. Jak niektórzy uczestnicy debaty prowokacyjnie pytali, czy te studia w Afryce lub Azji nie tylko zmodernizowały wersje eksperymentów Tuskegee. Czy nie tolerowaliśmy, a nawet nie promowaliśmy podwójnych standardów w badaniach medycznych w krajach rozwijających się. W swojej książce Ruth Macklin zadaje równie ważne pytania: czy w krajach rozwijających się powinny być prowadzone badania kliniczne, które uznano by za nieetyczne w Stanach Zjednoczonych lub Europie. Jakiego standardu opieki należy zapewnić uczestnikom badania podczas prób. Jeśli testowane terapie okażą się skuteczniejsze, łatwiejsze do zaakceptowania lub bardziej opłacalne niż obecny standard opieki , czy powinny być dostępne dla uczestników badania i innych osób w ich społeczności lub kraju, a jeśli tak, to przez jakie mechanizmy. Te właśnie pytania skłoniły przełomową rewizję Deklaracji Helsińskiej z 2000 r., Aby potwierdzić, że nowa medyczna metoda zapobiegania lub leczenia powinna być przetestowana pod kątem najlepszych aktualnych metod, co zostało powtórzone w przypisach do rewizji z 2004 roku.
Jako jeden z wiodących światowych ekspertów w dziedzinie etyki medycznej, Macklin odgrywa aktywną rolę w praktycznie wszystkich aspektach kontrowersji, próbując pomóc, jak to ujęła, przezwyciężyć trudności związane z tworzeniem etycznych wytycznych, które są z pożytkiem nakazujące bez bycia beznadziejnie aspirująca. W tej książce odwiedza istotne elementy debaty, w tym standardy etyczne w badaniach, wymiarze sprawiedliwości, wyzysku, świadomej zgodzie, przystępności leków, prawach człowieka i harmonizacji międzynarodowych wytycznych. Jej pisanie jest dostępne; rozdziały rozpoczynają się od debaty dotyczącej studiów przypadku i przedstawiają zarys istniejących wytycznych oraz przedstawienie przeciwstawnych argumentów. Jedną z unikatowych cech jest to, że Macklin, jako osoba wewnętrzna, może skutecznie przedstawić zaangażowane strony, ich okręgi wyborcze i ich rolę w procesie przeglądu lub konfrontacji wytycznych i stanowisk instytucjonalnych. Pomaga czytelnikowi zrozumieć, dlaczego oświadczenia na ten sam temat ze Światowego Zgromadzenia Medycznego, Agencji ds. Żywności i Leków, Międzynarodowej Federacji Producentów i Stowarzyszeń Farmaceutycznych oraz Międzynarodowej Konferencji ds. Harmonizacji nie pasują do siebie.
Chociaż fascynujące jest wizualizowanie aktorów rozwijających swoje argumenty, ten format jest również jedną z wad książki, ponieważ koncepcyjne podstawy debaty są nieco odsunięte w bok. Czytelnik musi następnie wypełnić luki. Badania kontrolowane placebo, na przykład, są często określane jako łatwiejsze, a zatem tańsze do wdrożenia niż badania z aktywną kontrolą. Chociaż często tak jest, podstawa tego stwierdzenia nie jest oczywista i zasługuje na więcej uwagi
[patrz też: diastaza, sok trzustkowy, profilaktyka przeciwzakrzepowa wytyczne ]
[patrz też: kwas paraaminobenzoesowy, chlamydia pneumoniae leczenie, zaburzenie schizoafektywne ]