Rodzinny nowotwór związany z polimorfizmem w ARLTS1 ad 7

Podobne wyniki uzyskano przez pomiar objętości guza. ARLTS1-AS oznacza kontrole antysensowne. Ekspresja ARLTS1 dramatycznie spadła w linii komórkowej A549. Linię tę transfekowano za pomocą wektora pMV7 zawierającego sekwencję kodującą ARLTS1 o pełnej długości (ARLTS1-FL), cDNA z delecją C-końca (ARLTS1-Stop) lub wektor kontrolny (pusty). Transfektanty wybrano zgodnie z poziomem ekspresji transfekowanego minigenu ARLTS1 (Figura 3A). Oceniliśmy zdolność tych transfekowanych komórek do tworzenia guzów u myszy Nu / Nu, które nie mają układu odpornościowego. Podczas ośmiu tygodni obserwacji wszystkie komórki transfekowane ARLTS1-FL konsekwentnie tworzyły mniejsze nowotwory (tj. Nowotwory, które ważyły 80 procent mniej) niż komórki transfekowane pustym wektorem lub komórkami A549 typu dzikiego (P <0,001). Ponadto rozmiar guza był pośredni w grupie myszy, którym wstrzyknięto klony A549 wyrażające białko .C-końcowe (tj. Guzy ważono o 50 procent mniej niż klony A549 typu dzikiego) i stwierdzono istotną różnicę między wielkością ARLTS1. Nowotwory wywołane FL i guzy indukowane ARLTS1-Stop (P = 0,04) (Figura 3C i Figura 3D). Zatem sam ARLTS1 ma aktywność supresora nowotworu w komórkach A549, a ta aktywność jest częściowo tracona w obecności skróconego białka.
Ryc. 4. Ryc. 4. Wpływ pełnowymiarowych i okrojonych transfektantów ARLST1 na apoptozę (panele A i B) i sygnatur ekspresji genowej (panel C) w komórkach A549. Panel A pokazuje średnie (. SE) dane z cytometrii przepływowej na temat populacji apoptotycznych z eksperymentów apoptozy kaspazy 3 transfekowanych komórek A549. Różnica w procentach komórek apoptotycznych wśród komórek transfekowanych ARLTS1-FL, komórek transfekowanych ARLTS1-Stop i komórek A549 typu dzikiego była znacząca w dniu 6 (P = 0,007 w teście chi-kwadrat). Podobne wyniki uzyskano w analizie cyklu komórkowego z użyciem jodku propidyny (dane nie przedstawione). Panel B przedstawia wyniki analizy Western blot dla białek apoptozy w klonach ARLTS1-FL- i ARTSL1-Stop-transfekowanych. Zaobserwowano aktywację wewnętrznego szlaku apoptozy, w tym cząsteczek apoptosomu, apoptotycznego czynnika aktywującego proteazę (APAF-1) i pro-kaspazy 9 oraz efektorowej polimerazy poli-ADP-rybozy (PARP). Poziomy pro-kaspazy 8 (część zewnętrznego szlaku) i pro-kaspazy 2 (wskazujące na apoptozę indukowaną stresem) nie zostały znacząco zmienione przez transfekcję ARLTS1-FL lub ARLTS1-Stop w komórkach A549. W panelu C dane mikromacierzy pokazują wyraźne sygnatury ekspresji dla transfekowanych ARLTS1-FL i komórek A549 transfekowanych ARLTS1-stop. Te ostatnie komórki miały znacząco niższe poziomy proapoptotycznych transkryptów, takich jak BCL2L13 i PDCD6IP lub innych członków nadrodziny onkogenu RAS, takich jak ARF6, GRF2, RAB32 lub RAP2C. Zielony oznacza niedobór ekspresji i czerwoną nadekspresję w porównaniu z poziomami ekspresji w nietransfekowanych komórkach A549; szary oznacza dane niedostępne.
Wyższy odsetek transfekowanych komórek ARLTS1-FL niż komórek macierzystych przeszedł apoptozę, podczas gdy populacje w fazie G0 lub G1 lub fazie S nie różniły się istotnie pomiędzy dwoma typami komórek
[przypisy: papka barytowa, profilaktyka poekspozycyjna, kwas aminobenzoesowy ]
[więcej w: olx barlinek, wałeczki ziarniste w moczu, tamponada nosa ]