sochaczew szpital powiatowy cd

Dlatego każda uzyskana hybryda wyodrębniła i zachowała aktywny ludzki chromosom X z komórki T. Hybrydy pojedynczo ekspandowano do przygotowania DNA i analizowano metodą Southern blotting. Dowolny polimorfizm długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) na chromosomie X, dla którego kobieta jest heterozygotyczna, może być użyty do określenia, który z jej dwóch chromosomów X był obecny w każdej z hybryd, a zatem aktywny w przyczynianej komórce T; w tych badaniach wykorzystaliśmy DXS94,14, dla których matka i babka pacjenta z SCID były heterozygotyczne. Liczby razy każdy allel DXS94 występujący osobno w hybrydzie zliczono i zastosowano do uzyskania stosunku inaktywacji X, który porównywano ze stosunkami uzyskanymi podobnie z dwóch grup kobiet: 21 obligatoryjnych nosicieli SCID połączonego z X od 11 rodzajów i 37 normal kontrole8, 12, 15 (i niepublikowane dane). Zastosowano test maksymalnego współczynnika wiarygodności w celu określenia prawdopodobieństwa, że komórki T każdej kobiecie mają wypaczony wzór charakterystyki inaktywacji X dla nosicieli SCID związanego z X lub normalnego, losowego wzorca. Analiza sprzężeń
DNA każdej osoby pokazanej na Figurze strawiono odpowiednią endonukleazą restrykcyjną i poddano elektroforezie i przepuszczono przez hybrydyzację Southerna, jak opisano w innym miejscu.8. Southern bloty sondowano w celu wykrycia polimorficznych alleli w następujących locus RFLP: DXS14, DXS1, PGK1, DXS72, DXYS1 i DXS94.14
Analiza komórek owodniowych
Komórki uzyskane przez amniocentezę w 14 tygodniu ciąży hodowano do analizy kariotypu standardowymi technikami 16 i dalej ekspandowano jako źródło DNA do badań genetycznego wiązania.
Badania immunologiczne
Za zgodą rodziców krew pępowinową uzyskano od urodzenia niemowlęcia z ryzykiem SCID. Limfocyty badano pod kątem markerów powierzchni komórkowej CD3 (komórka T pan), CD4 (pomoc T), CD8 (T cytotoksyczna / supresorowa), CD 16 (naturalna komórka zabójcza) i CD20 (komórka B), ze standardową komórką aktywowaną fluorescencyjnie cytometria.17 Odpowiedzi proliferacyjne limfocytów do mitogenów fitohemaglutyniny, konkanawaliny A i mitogenu szkarłatnego oraz do allogenicznych komórek mierzono tak jak opisano.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Wzorce inaktywacji X-chromosomu u krewnych chłopca ze sporadycznym SCID. * W celu ustalenia, czy wada genetyczna spowodowana przez X była przyczyną SCID w tej rodzinie, przeprowadzono badanie inaktywacji chromosomu X na komórkach T od matki chłopca z SCID. Dwadzieścia dwa niezależne hybrydy otrzymano z jej komórek T, z których każda zawierała pojedynczy aktywny chromosom X. Jak pokazano w Tabeli 1, wszystkie 22 hybrydy miały ten sam chromosom X, zgodnie z analizą RFLP z sondą pXG12 dla locus DXS94. Oczekuje się, że niektóre normalne kobiety będą miały różny stopień skośnej dezaktywacji chromosomu X w wyniku przypadku, ponieważ limfocyty T pochodzą z małej puli prekursorowych komórek, które uległy inaktywacji losowego chromosomu X we wczesnej fazie embriogenezy. Jednak skrajny stopień skośnej inaktywacji X w hybrydach komórek T od tej matki byłby bardzo mało prawdopodobny przypadkowo. Według obliczonego ilorazu szans, była 180 razy bardziej prawdopodobna, że jest nosicielem SCID związanego z X.
Tabela pokazuje również wyniki podobnego badania hybrydowego komórek T, przeprowadzonego na komórkach T od babki chłopca, które wykazały losowy wzór inaktywacji chromosomu X, co wskazuje, że babka nie była nośnikiem X-połączonego SCID.
W ten sposób ustaliliśmy, że SCID w tej rodzinie był typu X i powstał jako nowa mutacja u matki chorego chłopca.
[hasła pokrewne: chlamydia pneumoniae leczenie, pochp zaostrzenie, osteoprotegeryna ]