sochaczew szpital powiatowy czesc 4

Po otrzymaniu informacji o 50-procentowym ryzyku nawrotu u kolejnych potomków płci męskiej, zdecydowała się na amniopunkcja w 14 tygodniu ciąży. Po tym, jak analiza kariotypu wykazała płód jako męski, przeprowadziliśmy analizę genetyczną wszystkich członków rodziny, używając markerów RFLP połączonych z locus SCID (ryc. 1). X-linked SCID został zmapowany na proksymalnym długim ramieniu chromosomu X, bez żadnych dowodów na to, że istnieje więcej niż jedno locus. Wykazano, że sekwencje DNA w tym regionie występują w następującej kolejności: DXS14, centromer, DXS1, DXS159, (PGK1, SCID), DXS72, DXYS1, DXS3 i DXS94.18 (PGK1 i SCID są tak blisko, że ich kolejność nie został rozstrzygnięty.) Wśród wszystkich tych polimorficznych markerów, matka w naszym badaniu była heterozygotyczna tylko dla DXS14, DXYS1 i DXS94. Na rysunku ścieżki DNA są pokazane poniżej symboli rodowodu osób, od których pochodzą próbki. Oprócz genomowego DNA matki, które zawierało oba chromosomy X, DNA analizowano z dwóch jej hybryd komórek T (T1 i T2), które zachowały tylko jej aktywny chromosom X. Te hybrydy wykazały, że aktywny chromosom X w macierzystych komórkach T, które musiały być jej chromosomem X nie zawierającym SCID, ponieważ wspierał rozwój normalnych limfocytów T, był tym flankującym allelem DXS14 o wielkości 2,5 kb (kilobazy). powyżej oraz allele DXYS94 o długości 12 kb DXYS1 i 7,2 kb poniżej locus SCID. W przeciwieństwie do tego, chromosom X przenoszony przez SCID odziedziczony przez chorego chłopca może mieć przeciwne allele markerowe – 4 kb przy DXS14, 11 kb przy DXYS1 i 6,5 kb przy DXS94. DNA płodowego płodu męskiego miało wszystkie trzy allele wspólne z tymi na normalnym chromosomie X matki. Po odziedziczeniu alleli markerowych flankujących z macierzystego chromosomu X, który nie zawiera SCID, płód musiałby mieć podwójne skrzyżowanie, aby odziedziczyć zmutowane locus SCID. Ponieważ DXS14 ma około 15 cM (centymorgany) powyżej genu SCID związanego z X, a DXYS1 jest mniejszy niż 10 cM poniżej, 12, 14, 18 prawdopodobieństwo takiego podwójnego przejścia wynosi 0,1 x 0,15 lub 0,015. W ten sposób mogliśmy przewidzieć, że prawdopodobieństwo, że płód męski nie zostanie zmieniony przez SCID związany z X było większe niż 98 procent.
Tabela 2. Tabela 2. Porównanie badań limfocytów u noworodka, któremu nie przypisano SCID związanego z X oraz jego brata. * Ciążę kontynuowano bez komplikacji, a niemowlę dostarczano. Wyniki badania fizykalnego były całkowicie normalne. Limfocyty izolowano z krwi pępowinowej i oceniano pod kątem markerów powierzchni komórki i zdolności proliferacji. Tabela 2 pokazuje, że noworodek ma normalną liczbę i funkcję limfocytów, w przeciwieństwie do swojego chorego brata, który był wcześniej testowany w tym samym laboratorium.
Dyskusja
Poważny, złożony niedobór odporności jest najczęściej diagnozowany u niemowląt bez rodzinnych zaburzeń odporności. Ponieważ występuje duża częstotliwość nowych mutacji w genach powodujących śmiertelne choroby związane z chromosomem X, nawet niemowlęta z kilkoma normalnymi męskimi krewnymi matki mają znaczące prawdopodobieństwo, że będą pierwszymi członkami swoich rodowodów, aby zamanifestować związaną z chromosomem postać SCID.5 Testy wzoru inaktywacji chromosomu X w matczynych komórkach T mogą identyfikować przypadki, w których matka jest nosicielem ryzyka przeniesienia mutacji SCID połączonej przez X z innymi niemowlętami
[hasła pokrewne: pochp zaostrzenie, wyrostek haczykowaty, alteplaza ]