Wpływ utraty wagi na aktywność i ekspresję lipazy lipoproteinowej tkanki tłuszczowej u bardzo otyłych ludzi ad 5

Ekstrakty tkanki tłuszczowej uzyskane przed i po utracie wagi u dwóch reprezentatywnych podmiotów poddano elektroforezie w żelu poliakryloamidowym z dodecylosiarczanem sodu, przeniesiono na żel nitrocelulozowy i przeniesiono na płytkę z surowicą anty-lipazową przeciw lipoproteinom (patrz Metody). Żele obciążono homogenatem tłuszczowym odpowiadającym równej liczbie komórek. Wyniki przedstawiono na Figurze 1; poniżej każdej ścieżki znajdują się odpowiednie dane dotyczące aktywności lipazy lipoproteinowej i masy immunoreaktywnego białka. Intensywność pasma 55 kd odpowiadającego białku lipazy lipoproteinowej była zwiększona w próbkach otrzymanych po tym, jak badani stracili na wadze, ale masa cząsteczkowa pozostała niezmieniona. Zatem obraz autoradiograficzny na analizie Western blot odpowiada danym dotyczącym immunoreaktywnej masy uzyskanej w teście ELISA i nie wykryto żadnych innych form lipazy lipoproteinowej z zastosowaniem techniki Western blot. Ryc. 2. Ryc. 2. Wpływ utraty wagi na poziom mRNA lipazy lipoproteinowej (LPL). RNA wyekstrahowano, a poziomy mRNA w lipazie lipoproteinowej określono ilościowo za pomocą Northern lub slot-blot. Panele pokazują analizę Northern blot próbek od dwóch reprezentatywnych podmiotów. Próbki sondowano najpierw cDNA do lipazy lipoproteinowej, a następnie cDNA do gamma-aktyny, jak wskazano. Poniżej każdej ścieżki znajduje się aktywność lipazy lipoproteinowej (wyrażona jako równoważne ilości wolnego kwasu tłuszczowego uwalnianego na minutę na 106 komórek), masa białka immunoreaktywnego (wyrażona jako nanogramy na 106 komórek) i stosunek lipazy lipoproteinowej do aktyny dla każdej próbki ( stosunki lipazy lipoproteinowej do aktyny standaryzuje się do poziomów występujących przed utratą wagi).
Aby zbadać dalej mechanizm komórkowy leżący u podstaw wzrostu aktywności lipazy lipoproteinowej z utratą masy ciała, RNA wyekstrahowano i określono ilości mRNA w lipazie lipoproteinowej. Figura 2 pokazuje Northern blot tkanki tłuszczowej od dwóch osobników przed i po utracie wagi. Po hybrydyzacji blotu z sondą cDNA ludzkiego znakowanego radio- graficznie intensywność transkryptów lipazy lipoproteinowej 3,4 kb (kilobazy) i 3,6 kb w próbkach otrzymanych po utracie wagi była znacznie zwiększona w porównaniu z próbkami uzyskanymi przed utrata masy ciała (ryc. 2). Następnie blot hybrydyzowano z sondą cDNA znakowaną radioaktywnie dla gamma-aktyny. Stwierdzono niewielki wzrost poziomu mRNA gamma-aktyny, pomimo obciążenia równych ilości całkowitego RNA w każdej ścieżce. Dlatego każdą ścieżkę analizowano przy użyciu densytometrii i porównywano stosunki lipazy lipoproteinowej do aktyny w próbkach otrzymanych przed utratą masy i po niej, po tym, jak stosunek w próbkach otrzymanych przed utratą masy został arbitralnie przypisany wartości 1,0. Jak wskazano poniżej każda ścieżka na Figurze 2, po utracie wagi nastąpił 2,8-krotny i 1,9-krotny wzrost stosunku lipazy lipoproteinowej do aktyny u tych dwóch osobników. Po zbadaniu Northern i szczelinowych bąbelków wszystkich badanych za pomocą densytometrii, stosunek w próbkach uzyskanych po utracie wagi był dwukrotnie większy niż w próbkach otrzymanych przed utratą wagi.
Przed utratą wagi w tych dziewięciu przedmiotach było duże zróżnicowanie indeksu masy ciała – od 33,3 do 52,8
[patrz też: apo napro cena, wyrostek haczykowaty, wałeczki ziarniste w moczu ]